31 Aralık 2008 Çarşamba

Mutlu Hav Hav Hav

Herkese uzun bir zamandan sonra tekrar merhabalar. Şehre taşındıktan sonra ne kadar yoğunlaştığımı anlatamam. Artık ofise gidiyorum, yürüyüşe gidiyorum, alışverişe gidiyorum. Kolay değilmiş şehir köpişi olmak. Ama yine de bahane değil biliyorum yazmamak için. Fakat olmadı. Bundan sonra daha düzenli bilgi geçmeye çalışacağım.

Bu yılbaşında Kısmet bize geldi. 1 haftadır bizde kalıyor. Tabi o halen bahçeli bir yerde yaşadığı için, apartmanda yaşamanın adabını bilmiyor. Bu haftam ona, şehirli olmanın adabını öğretmekle geçti. O kadar geri kalmış ki, kediler ve köpekler arasındaki ilişkiden bile habersiz. Ben onu uyarmasam bizim mahallenin kedileri onun gözünü çoktan oymuştu. Tüm kedilerle oynamaya çalışıyor. Bir de kendine bir erkek arkadaş yaptı.
Bizim sokağımızın koruyucusu Dixie ile aralarında bir yakınlaşma var. Ben ona "bu şehir köpekleri senin oralardaki köpeklere benzemez, dikkatli ol." dedim. Ama niyetleri ciddiymiş. Hadi bakalım     hayırlısı.

Ben sevgili dostumla güzel bir yılbaşı akşamı geçirmeyi planlıyorum. Ama maalesef Nurcihan beslenmeme acayip taktığından dolayı menüde bir değişiklik yok. Neyse, buna da şükür.

Yeni yılınızın sevdiklerinizle birlikte güzelliklerle dolu geçmesini dilerim.

NOT: Annoya senin bahsettiğin noel kekinden bana hiç vermediler. Şeker bana iyi gelmezmiş. Neyse çok lezzetli görünüyor fotolardan. Cancan ve sana afiyet olsun. 


06 Mayıs 2008 Salı

Yavruma EV
















Nurcihan ve Aycan bir haftadır yoklar. Ben de dostum Kısmet'e kalmaya gittim. Güzel güzel koştuk oynadık.

Nurci beni almaya geldi. Çok üzgün görünüyordu. Anlamadım doğal olarak, beni gördüğünde bile büyük bir tepki vermedi. Sonra öğrendim ki Oğlum Chico için acil yeni bir ev bulunması gerekiyormuş. Ya en çok korktuğum şey bsşıma geliyordu.

Neyse Chico 6 aylık oldu. Son hali başı yukarıya kalkık şeOna ev bulmama yardımcı olur musunuz? Ilgilenenler Nurcihan'ı (532) 3874623'tn arayıp bilgi alabilirler.

25 Nisan 2008 Cuma

Parmaklıklar arasında..


Evet sonunda taşındık. Artık şehirde yaşıyorum. Ne kadar zormuş inanamıyorum. Tamam kurallar olduğunu ve alışmam gerektiğini biliyordum. Ne bileyim mesela havlamam, koşmam yasak. Fakat en zoru tasma ile dolaşmak. Beni günde 4-5 kere çıkarıyorlar. Anladım ki şehir sokakları kedilere ait. Tüm köpekler tasma ile gezerken tüm kediler özgür... Garipsememek elde değil. Bizim Zekeriyaköy'ün sokak köpekleri bu işi görse ne eğlenir... Tabi bizde karizma anında biter. Ne de olsa orada evimizi koruyorduk.

1 Mayıs Yardım Yemeği

Bugün Nurci ile arabayla dışarı çıktık. Otoban'ın kenarında ezilmiş bir yavru köpek gördük. İçimiz burkuldu, bakamadık. Biz çok şanslıyız ama diğer sokakta yaşamak zorunda kalan hayvanlar bu kadar şanslı olamıyor. Sokak Hayvanları için bir yardım gecesi organize ediliyor. Zekeriyaköy'ün en keyifli restoranlarından biri olan "Fincan"da, 1 Mayıs'ta verilecek yemeğe vaktiniz olursa katılın. Hem güzel yemek yiyebilir hem de sizin de çorbada tuzunuz bulunur. İlgilenenler Nazmiye Hanım'dan ayrıntılı bilgi alabilirler. Telefon (212) 202- 7770 veya (533) 211- 7714. Desteklerinizi bekliyoruz.

20 Nisan 2008 Pazar

Korsan ve Lord

Bugün Korsan'ın (eski ismiyle Kartopu) sahipleri Rıfat Bey ve Ece Hanım bizi davet ettiler. Bir gittik ki mutluluğum ikiye katlandı. Lord da (eski ismiyle Hickup) gelmez mi... Nasıl mutluyum anlatamam. İki oğlum da çok yakışıklı olmuşlar. Boyları selvi gibi uzamış. Nasıl güzel oynadık anlatamam. İsmi birbirne zıt iki kardeş.. Ama huyları aynı. Her ikisi de terbiyeli ve akıllı.. "Sizi tanıdılar mı?" diye sorduğunuzu duyar gibiyim. Hem de ne tanımak. Önce benim üstüme atladılar. Tıpkı eski günlerde meme emmek için sırtıma atlayıp devirmeye çalıştıkları gibi. Korsan Nurci'nin kucağına çıkmaya çalıştı. Lord Aycan'ın yanından ayrılmadı. Ayrıldığı zamanlarda da Nurci'yi gidip öpüyordu. Koştuk durduk. Hala küçüklükte yaptıkları gibi kafalarını su kaplarına daldırıp daldırıp ıslatıyorlar. En kısa zamanda diğer yavrularımı da görmek istiyorum. Nasıl da özlemişim hepsini...


Posted by Picasa

18 Nisan 2008 Cuma

Bu amcalar ne yapıyor?

Sahiplerim televizyonun sesini açtıklarından dolayı son dönemlerin konusu 301'i istemeden de olsa kulak kabartıyorum. Ben köpeğim, 301'den anlamam. Benim Anayasam sadakat. O kadar. Bu yönümüzle nice insandan iyi olduğumuzu söyler durur Nurci ve Aycan. Hatta adı bir oyuncağa benzeyen ünlü bir yazarın blogundan veya kitabından bir alıntıları da vardır; "İnsanları tanıdıkça köpekleri daha çok seviyorum." Her bunu işittiğimde övünürüm kendimle. Neyse konuyu nereye getirecektim? Bugün meclisteki tartışmaları izledikten sonra , biz köpeklerin sadık olduğu kadar da insana oranla nasıl medeni olduğunu gördüm. Ve ırkımla tekrar gurur duydum. Buradan meclisteki büyük amcalara sesleniyorum. Lütfen litaratürden "köpek gibi hırlaşmak" deyimini kaldırır mısınız? Bizim yaptığımız hırlaşmak ise bu bizim bir tek "hav" diyebilmemizden. Sizin de lugatınız ve iletişiminiz bu kadar kıt mı?

10 Nisan 2008 Perşembe

Dostum Kısmet

Size çok yakın bir dostumdan bahsetmek istiyorum. Adı "Kısmet." Bir yaşında güzel mi güzel dişi bir lab. Sahipleri Nurci ve Aycan'ın çok yakın arkadaşları; Yeşim, Yiğit ve güzel kızları Doğa. Ne zaman ailelerimizden birisi seyahatteyse diğerimiz kalmaya gelir/gider. Böylece bol bol koşup oynarız. Birbirimize oyunlar öğretiriz. Erkek köpekler hakkında dedikodu yaparız. Kısmet'in burada bir belalısı var. Komşumuzun kurt köpeği Phillip, Kısmet'e vurgun. Bahçeden kaçıp kaçıp geliyordu Kısmet bizdeyken. Bugünlerde yine uğruyor, Kısmet'i soruyor. Zavallının aşk gözünü kör etmiş. Aman Kısmet, ne olur sen gözünü açık tut da hemen kısırlaştırt kendini. Doğum ve onun yarattığı zorluklardan değil de, memelerin sarkıyor, sonra tüylerin çok dökülüyor. Toparlamak çok zor. Neyse, Sevgili Yeşim ve Yiğit bana güzel hediyeler göndermişler. Çok teşekkür ederim. Ama Nurci onları kaldırdı, vermiyor. Neymiş fazla hediye geliyormuş, şımarırmışım. Ya bu kadın beni gerçekten bebek sanıyor. Bir doğursa da evin tek çocuğu olmaktan kurtulsam. Ben de ona inat, Annoya'nın hediye ettiği yastığı aldım. Yastığın üzerinde "Snoopy ve Lucy" yazıyor. Nurci de kendilerine alınmış sanıyor. Sordum ona; "Senin adın Snoopy mi? Ama benim adım Lucy. Yastıkta adı olan yastığı alır." Dişledim, yatağıma götürdüm. Şimdi her akşam kafamı koyup güzel güzel uyuyorum. Çok teşekkürler Sevgili Annoya. Ne demişler; "Oyuncağını elinden alanın yastığına baş koyacaksın." Tamam tamam böyle bir atasözü sizin aranızda yok ama biz köpekler çok sık kullanırız. Şimdi bunu anlamazsanız zaten, kalkıp "hav"ı nasıl anlayacaksınız?

Yoksa bu söz yemeyenin malını yerler miydi?
Posted by Picasa

08 Nisan 2008 Salı

S.O.S

.
Benimle ilgili hikayeyi biliyorsunuzdur çoğunuz. Ben hamileyken evsiz kaldım. Nurcihan ve Aycan beni evlerine aldılar ve yavrularıma baktılar. Dokuz yavruma da çok güzel yuvalar buldular. Buna benzer bir olay daha oldu mahallemizde. Ama bu sefer yavrular bahtsız. Mahallemizde dünyaya gelen yavruların annesi zehirlenerek öldü. Şimdi bu yavrulara sıcak yuvalar arıyoruz. İlgilenenler Günay Işık'ı (212) 202- 9582 veya (533) 720-2141 numaralı telefonlardan arayıp bilgi alabilirler. Tek temennim bu yavruların da tıpkı benim yavrularım gibi şanslı olması. Lütfen bu bilgiyi tüm hayvanseverlerle paylaşın. Teşekkürler.
Posted by Picasa